*پکیج پورشه حجم II* پکیج پورشه حجم II در ادامه DLC اول به برند پورشه اختصاص دارد و مجموعه‌ای متفاوت از مدل‌ها را در مجموع نه پیکربندی معرفی می‌کند. این پکیج به برخی از نمادین‌ترین خودروهای مسابقه‌ای که تاکنون توسط پورشه ساخته شده‌اند، توجه دارد، از جمله پورشه 919 هیبریدی برنده لمانز 2015، پورشه 911 GT1 و پورشه 962c، که در پیکربندی‌های Long Tail و Short Tail ارائه شده‌اند، به همراه برخی از جدیدترین مدل‌های خط تولید پورشه 2016، با هدف ارائه ترکیبی کامل از خودروهای جاده‌ای، هایپرکارها و همچنین مدل‌های مدرن و تاریخی GT و مسابقه‌ای. *خودروها* پورشه 911 GT3 RS پورشه 718 اسپایدر RS پورشه کیمن GT4 پورشه 718 باکستر S با گیربکس دستی پورشه 718 باکستر S PDK پورشه 919 هیبریدی 2015 پورشه 911 GT1 پورشه 962c Long Tail پورشه 962c Short Tail *پورشه 911 GT3 RS* با پورشه 911 GT3 RS، پورشه بار دیگر مرز بین خودروهای اسپورت و مسابقه‌ای را شکسته است. این خودرو با حداکثر فناوری موتور اسپورت که در حال حاضر در یک پورشه 911 قانونی در خیابان ممکن است، مجهز شده است. با زمان دور 7 دقیقه و 20 ثانیه، 911 GT3 RS حتی رکورد تاریخی پورشه Carrera GT با زمان کمتر از 7 دقیقه و 29 ثانیه در حلقه شمالی نوربرگ رینگ را نیز شکست. تخصص موتور اسپورت دلیل این عملکرد فوق‌العاده است. 911 GT3 RS با یک موتور شش سیلندر چهار لیتری با 500 اسب بخار (368 کیلووات) قدرت و 460 نیوتن متر گشتاور، همراه با یک گیربکس PDK که به‌طور خاص توسعه یافته است، نیرو می‌گیرد. این موتور که بزرگ‌ترین حجم و بیشترین قدرت را در بین موتورهای طبیعی با تزریق مستقیم سوخت در خانواده 911 دارد، این خودروی اسپورت با عملکرد بالا را از صفر به 100 کیلومتر در ساعت در 3.3 ثانیه و به 200 کیلومتر در ساعت در 10.9 ثانیه شتاب می‌دهد. 911 GT3 RS یک شاهکار از طراحی هوشمندانه سبک وزن است. برای اولین بار، سقف آن از منیزیم ساخته شده است؛ فیبر کربن برای درپوش‌های موتور و محفظه بار استفاده شده و سایر اجزای سبک وزن از مواد جایگزین ساخته شده‌اند. علاوه بر این، سقف سبک وزن مرکز ثقل خودرو را پایین می‌آورد که دینامیک جانبی عالی آن را بهبود می‌بخشد. بدنه از پورشه 911 Turbo گرفته شده و وضعیت آن را به عنوان یک ماشین مسابقه‌ای نزدیک به یک خودرو مسابقه‌ای با اجزای آیرودینامیکی خاص RS نشان می‌دهد. لبه سپر جلو که تقریباً به جاده می‌رسد و بال بزرگ عقب، ظاهر غالب آن را تقویت می‌کند. یکی دیگر از ویژگی‌ها، دریچه‌های هوای منحصر به فرد در گلگیرهای جلو است که به بخش بالایی بال‌ها امتداد می‌یابد – درست مانند خودروهای خالص مسابقه‌ای. این دریچه‌ها نیروی رو به پایین را در محور جلو افزایش می‌دهند. شاسی 911 GT3 RS برای حداکثر دینامیک رانندگی و دقت تنظیم شده است. فرمان‌پشتی عقب و Porsche Torque Vectoring Plus با قفل دیفرانسیل متغیر در محور عقب، چابکی و دینامیک را افزایش می‌دهند و عرض‌های بزرگ‌تر محور جلو و عقب، ثبات غلتشی برتری را فراهم می‌کنند. علاوه بر این، 911 GT3 RS به‌طور استاندارد با عریض‌ترین لاستیک‌ها در بین مدل‌های 911 عرضه می‌شود. نتیجه: ویژگی‌های چرخش حتی چابک‌تر و سرعت‌های بالاتر در پیچ‌ها. *پورشه 718 اسپایدر RS* در سال 1960، پورشه فهرست طولانی پیروزی‌های خود را که با خودرو مسابقه‌ای افسانه‌ای پورشه 550 اسپایدر در سال 1953 آغاز شده بود، با یک وسیله نقلیه استثنایی ادامه داد: نوع 718 RS 60. در پاسخ به یک قانون جدید FIA برای خودروهای مسابقه‌ای که خواستار شباهت بیشتر به خودروهای تولیدی استاندارد بود، حجم RS 60 که بر اساس 718 RSK توسعه یافته بود، نه تنها به 1600 سی‌سی افزایش یافت، بلکه برخی ویژگی‌های غیرمعمول برای یک خودرو مسابقه‌ای، از جمله شیشه جلو بزرگ‌تر، کاپوت و محفظه بار کاربردی در عقب، پشت موتور چهارکامه چهار سیلندر که اکنون 160 اسب بخار تولید می‌کرد، را نیز به دست آورد. از نظر ظاهری، اسپایدر جدید با جلو عمیق و گرد و برآمدگی باریک در عقب قابل شناسایی بود. از همان ابتدا، 718 RS 60 به یک ستاره بزرگ مسابقه‌ای تبدیل شد و بزرگ‌ترین موفقیت‌های سازنده خودروهای اسپورت را تا آن زمان به ثبت رساند، به‌ویژه در رویدادهای طولانی‌مدت: در اولین حضور خود، 12 ساعت سبریگ، تیم‌های رانندگی گندبیان/هرمان و هولبرت/شکتر به دو مقام اول دست یافتند. پیروزی کلی در 44مین تارا فلوریا در سال 1960 نیز به پورشه رسید، زمانی که جوآکیم بونیئر و هانس هرمان با بیش از شش دقیقه فاصله از فراری سه لیتری خط پایان را عبور کردند. مقام دوم در 1000 کیلومتر نوربرگ رینگ، این پیروزی را کامل کرد. با راننده مسابقه‌ای سوئیسی، هینی والتر، در پشت فرمان، 718 RS توانایی‌های صعودی خود را با پیروزی متوالی در سومین و چهارمین قهرمانی‌های صعودی اروپا در سال‌های 1960 و 1961 ثابت کرد. *پورشه کیمن GT4* کیمن GT4 اولین بار است که پورشه یک خودروی اسپورت GT را بر اساس مدل کیمن معرفی کرده که از اجزای 911 GT3 بهره می‌برد. زمان دور 7 دقیقه و 40 ثانیه در حلقه شمالی نوربرگ رینگ، کیمن GT4 را به عنوان معیار جدید در بالای بخش بازار خود قرار می‌دهد. موتور، شاسی، ترمزها و طراحی آیرودینامیکی کیمن GT4 برای حداکثر دینامیک رانندگی تنظیم شده‌اند. این خودرو با یک موتور شش سیلندر تخت 3.8 لیتری با 385 اسب بخار (283 کیلووات) که از موتور 911 Carrera S مشتق شده، نیرو می‌گیرد. قدرت آن همیشه از طریق یک گیربکس دستی شش سرعته با پایه‌های دینامیک گیربکس منتقل می‌شود. کیمن GT4 از صفر به 100 کیلومتر در ساعت در 4.4 ثانیه شتاب می‌گیرد و حداکثر سرعت آن 295 کیلومتر در ساعت است. شاسی – که دارای موقعیت بدنه 30 میلی‌متر پایین‌تر و یک سیستم ترمز بزرگ است – تقریباً به‌طور کامل از اجزای 911 GT3 تشکیل شده است. به عنوان یک خودروی اسپورت با موتور وسط و نمونه‌ای از دینامیک رانندگی در کلاس خود، این خودرو به سنت مفهومی خودروهایی مانند 904 Carrera GTS، 911 GT1، Carrera GT و 918 اسپایدر ادامه می‌دهد. بنابراین، کیمن GT4 بیانیه واضحی می‌دهد که پورشه همچنان به ترویج خودروهای اسپورت دو در آینده ادامه خواهد داد – خودروهایی که در بخش موتور اسپورت در ویزاخ توسعه یافته‌اند. *پورشه 718 باکستر S با گیربکس دستی / PDK* 20 سال پس از اولین معرفی باکستر، پورشه در سال 2016 خودروهای رودستر موتور وسط خود را بازسازی کرده است. نام‌گذاری نسل جدید مدل‌ها 718 باکستر و 718 باکستر S است. بدین ترتیب، پورشه سنت موتورهای تخت چهار سیلندر را که در خودروهای اسپورت موتور وسط پورشه 718 که در دهه‌های 1950 و 1960 برنده مسابقات متعددی بودند، ادامه می‌دهد، از جمله تارا فلوریا و لمانز افسانه‌ای. قطعه اصلی سری مدل جدید، موتور تخت چهار سیلندر جدید با توربوشارژر است - برای اولین بار از اواخر دهه 1960 که پورشه دوباره خودروهای اسپورت با این نوع موتور را پیاده‌سازی می‌کند. 718 باکستر S از 2.5 لیتر حجم، 257 کیلووات (350 اسب بخار) تولید می‌کند. در مدل S، پورشه همچنین از یک توربوشارژر با هندسه متغیر توربین استفاده می‌کند. در واقع پورشه اکنون تنها سازنده‌ای است که فناوری VTG را در خودروهای تولیدی با موتورهای بنزینی ارائه می‌دهد، هم در 911 Turbo و هم در 718 باکستر S. توربوشارژر به‌طور قابل توجهی گشتاور را افزایش می‌دهد. موتور 2.5 لیتری 718 باکستر S در محدوده سرعت 1900 دور در دقیقه تا 4500 دور در دقیقه به 420 نیوتن متر می‌رسد که این امر به عملکرد شتاب سریع‌تر نیز منجر می‌شود. 718 باکستر S – با Porsche Doppelkupplungsgetriebe (PDK) و بسته Sport Chrono – از صفر به 100 کیلومتر در ساعت در 4.2 ثانیه شتاب می‌گیرد. حداکثر سرعت 285 کیلومتر در ساعت است. در دینامیک رانندگی خود، رودستر جدید نیز در پیروی از مسیرهای 718 اصلی قرار دارد. شاسی کاملاً تنظیم شده خودرو، عملکرد پیچش را بهبود می‌بخشد. سیستم فرمان الکترومکانیکی به‌طور 10 درصد مستقیم‌تر تنظیم شده است. این امر 718 باکستر را حتی چابک‌تر و آسان‌تر برای هدایت می‌کند، هم در پیست‌های مسابقه و هم در ترافیک روزمره، و لذت رانندگی پرشور و ورزشی را فراهم می‌کند. *پورشه 919 هیبریدی 2015* قوانین WEC الزامات سختی را در مورد کارایی، ایمنی و پایداری در موتوراسپورت تعیین می‌کنند. به طور خلاصه: وسایل نقلیه‌ای که برای آینده طراحی شده‌اند. این الزامات مهندسان پورشه را الهام بخشیده‌اند تا آنچه را که پورشه بیش از 60 سال انجام داده است، ادامه دهند. اجتناب از رویکرد یا/یا به فناوری‌های جداگانه و به جای آن بررسی هر جزئیات ممکن بدون از دست دادن دید کلی. در کلاس LMP1، اصل تسلط از طریق حداکثر عملکرد به تقاضای کارایی واگذار خواهد شد. برای اولین بار در تاریخ مسابقه، تمام تیم‌های کارخانه‌ای در بالاترین رده باید با خودروهای مسابقه‌ای هیبریدی رقابت کنند. انتخاب موتور احتراق پورشه از یک رویکرد بهینه‌سازی شده برای کارایی به وجود آمده است: یک موتور چهار سیلندر 2 لیتری توربوشارژ با طراحی بسیار فشرده و تزریق مستقیم سوخت. موتور احتراق با دو سیستم بازیابی انرژی پشتیبانی می‌شود. سال‌ها تجربه در طراحی خودروهای اسپورت به ما کمک کرده است تا وزن اجزای فردی را حتی بیشتر کاهش دهیم. پروتوتایپ ورزشی عمدتاً از کربن ساخته شده است. علاوه بر این، موتور ساخته شده از آلومینیوم با استحکام بالا و استفاده از منیزیم و آلیاژهای مختلف تیتانیوم نیز به دستیابی به وزن ایده‌آل سیستم کمک کرده است. *پورشه 911 GT1* پورشه 911 GT1 برای حضور در مسابقات GT در اواسط دهه 1990 توسعه یافته و در سال 1996 اولین مسابقه خود را تجربه کرد. GT1 اولین پورشه 911 بود که دارای موتور وسط با خنک‌کننده آب بود که علاوه بر توزیع بار محور متعادل، مزایای آیرودینامیکی نیز ارائه می‌داد. پشت یک پورشه WSC 95 تیم جوست، خودروی مسابقه‌ای جدید GT بلافاصله در سال 1996 در دسته GT1 در لمانز دو پیروزی به دست آورد و همچنین مقام‌های دوم و سوم را در رده‌بندی کلی کسب کرد. در سال 1997، هر دو پورشه 911 GT1 به دلیل مشکلات فنی در آستانه پایان مسابقه از لمانز خارج شدند. یک سال بعد، نسخه‌ای اصلاح شده از 911 GT1 در لمانز رقابت کرد که این اولین بار بود که پورشه یک خودروی اسپورت با شاسی کربنی وارد مسابقه می‌کرد. به لطف مونوکوک CFK، تعلیق محور جلو بازطراحی شده و صرفه‌جویی در وزن باتری و ژنراتور، 911 GT1 98 حدود 50 کیلوگرم سبک‌تر از مدل قبلی خود بود. قدرت موتور به لطف سیستم مدیریت موتور اصلاح شده، 50 اسب بخار افزایش یافت. ویژگی جدید دیگر، کلاچ مسابقه‌ای سه‌صفحه‌ای ساخته شده از فیبر کربن بود. به عنوان یک ادای احترام به پنجاهمین سالگرد برند خودروهای اسپورت پورشه، 911 GT1 در سال 1998 دو پیروزی برای سازنده مستقر در زوفنهاوزن در 24 ساعت لمانز به ثبت رساند. *پورشه 962c Long Tail / Short Tail* پورشه 962 C که برای اولین بار در سال 1984 برای استفاده در ایالات متحده توسعه یافت، از سال 1985 داستان موفقیت جهانی موتوراسپورت را که توسط مدل قبلی خود، 956، در سال 1982 آغاز شده بود، ادامه داد. پورشه در توسعه این خودروهای مسابقه‌ای کارهای پیشگامانه‌ای انجام داد و اثرات آیرودینامیکی مورد استفاده در فرمول 1 را به خودروهای مسابقه‌ای جدید تطبیق داد. پروفیل‌های بال در بدنه جانبی و دیفیوزرها در زیر بدنه، خلأیی تولید می‌کردند که خودرو را در حین رانندگی به سطح جاده "مکیده" می‌کرد و به سرعت‌های فوق‌العاده در پیچ‌ها منجر می‌شد. 956 و 962 C دارای مونوکوک‌های آلومینیومی بودند که حدود 80 درصد از فریم‌های لوله‌ای مدل‌های قبلی خود سخت‌تر بودند. از آنجا که قوانین مصرف سوخت را محدود می‌کردند، پورشه از سیستم‌های تزریق و احتراق پیشرفته استفاده کرد. برخی از تفاوت‌های بین 962 C و 956 شامل فاصله محور طولانی‌تر، لاستیک‌های باریک‌تر و وزن بیشتر (حداقل وزن 850 به جای 800 کیلوگرم) و همچنین آیرودینامیک بهبود یافته‌تر بود. در ابتدا با یک موتور دو توربوشارژ 2.65 لیتری مجهز شده بود، 962 C در ابتدا با یک موتور دو توربوشارژ سه لیتری کاملاً خنک‌شده با آب که در تمرینات لمانز در سال 1985 تا 700 اسب بخار تولید می‌کرد، نیرو می‌گرفت. 962 C در سال‌های 1986، 1987، 1989 و 1994 لمانز را برد، پس از اینکه 956 در مسابقه 24 ساعته از 1982 تا 1985 بدون شکست باقی ماند. پورشه بین سال‌های 1982 تا 1986 پنج عنوان قهرمانی جهان برای رانندگان و سه عنوان قهرمانی جهان برای سازندگان با این "خودروهای بال" به دست آورد. هانس-یواخیم استوک، درک بل و ال هولبرت در 24 ساعت لمانز در 13 و 14 ژوئن 1987 در 962 006 پیروز شدند. سال بعد، ماریو، مایکل و جان آندرتی از "006" به عنوان خودروی تمرینی (T-Car) در لمانز استفاده کردند و پس از آن به موزه پورشه منتقل شد.