دوربین‌ها همه روی تو متمرکز شده‌اند؛ مرکز صحنه. تو فقط در نقش نیستی، بلکه خودِ نقش هستی. این نقش به‌طور خاص برای تو نوشته شده است. با سکوت مواجه می‌شوی. هیچ دستوری از کارگردان نیست. هیچ دعوتی برای تبدیل شدن به این نسخه از خودت وجود ندارد. فشار برای عمل در ذهنت حس می‌شود، اما صفحات فیلمنامه هیچ کلمه‌ای ندارند.

گذشته‌ات به تو کمک کرده تا به آنچه که هستی تبدیل شوی و مهارت‌های لازم برای پرورش هنر خود را به تو تحمیل کرده است. همان گذشته زخم‌های عمیقی بر تو گذاشته، نه در بیرون که دنیا ببیند، بلکه در جایی که آنقدر عمیق دفن شده که شکل‌پذیر نیست. تو آن خاطرات را به پایین می‌فشاری اما تجربیاتت تو را به سمت اینکه چه کسی یا چه چیزی باید بازی کنی، هدایت می‌کند.

تاریکی دور تو را احاطه کرده در حالی که به‌طور خاموش در نورافکن ایستاده‌ای، تنها صداهایی که بالای تپش قلبت شنیده می‌شود، شکستن دوردست امواج بر بدنه کشتی و صدای دوربین‌هایی است که به سمت تو نشانه رفته‌اند تا این لحظه را برای همیشه ثبت کنند.

صدای عمیق و قدرتمندی از دور به گوش می‌رسد. عمل کن.

چه نقشی را بازی خواهی کرد؟

ویژگی‌های بازی:

• اکتشاف داستان‌محور - تو باید دنیای اطرافت را کاوش کنی. گذشته‌ات را کشف کن و دلیل انتخاب شدنت برای این فیلم را فاش کن.
• ترس روان‌شناختی - آیا این بخشی از فیلم است یا خاطراتت با تو شوخی می‌کنند؟ دنیای تو ممکن است با کوچک‌ترین تحریکات تغییر کند، تو باید تصمیم بگیری چه چیزی واقعی است.
• محیط کشتی اقیانوس‌پیما - اکتشافات تو در عمق کشتی که صحنه‌های فیلم را به نمایش می‌گذارد، هر بار شگفت‌انگیزتر و ترسناک‌تر می‌شود.
• موسیقی متن کلاسیک و ominous - یک آهنگ اصلی که توسط آرکادیوش ریکوفسکی ساخته شده، با رهبری جورج استرزو و اجرا شده توسط ارکستر سشن صوفیا.